chałturzysta


chałturzysta
chałturzysta {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mos VIa, CMc. chałturzystayście, lm M. chałturzystayści, pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'osoba często zajmująca się chałturami, chałturząca, uprawiająca chałturę; chałturszczyk, chałturnik': {{/stl_7}}{{stl_10}}Ciężkie czasy zmieniły artystów w chałturzystów. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • chałturzysta — m odm. jak ż IV, CMs. chałturzystayście; lm M. chałturzystayści, DB. chałturzystatów pot. «ten, kto uprawia chałturę» To typowa praca naukowca chałturzysty …   Słownik języka polskiego

  • chałturnik — m III, DB. a, N. chałturnikkiem; lm M. chałturnikicy, DB. ów pot. «ten, kto uprawia chałturę; chałturzysta» …   Słownik języka polskiego

  • chałturowiec — m II, DB. chałturowiecwca; lm M. chałturowiecwcy, DB. chałturowiecwców pot. → chałturzysta …   Słownik języka polskiego

  • chałturnik — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos IIa, lm M. chałturnikicy, pot., {{/stl 8}}{{stl 7}}to samo co chałturzysta: Ściągać na imprezę chałturników. Wyrobić sobie markę chałturnika. {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • chałturszczyk — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos IIIb, pot., {{/stl 8}}{{stl 7}}to samo co chałturzysta. <ros.> {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • chałturzystka — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ib, CMc. chałturzystkatce; lm D. chałturzystkatek, pot., {{/stl 8}}{{stl 7}}forma ż. od rz. chałturzysta: Występy jakiejś chałturzystki. {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień